บทที่ 10 กับดักลวง

แก้วกัลยาก้มหน้างุด ไม่กล้าสบตา เมื่อไหร่จะได้ออกจากห้องเสียที

“ขอแก้วออกจากห้องก่อนได้ไหมคะ!”

“เอาสิ”เขาบอกแล้วหลีกทาง

ร่างบางก้าวยาว ธัญจกรอาศัยจังหวะโอบรัดจากด้านหลัง หญิงสาวสะดุ้งตกใจดิ้นรนด้วยความตระหนก

“ปล่อยฉันนะ คุณจะทำอะไร!”เธอร้องลั่น

“อย่าดิ้นแล้วก็เงียบๆ ด้วย รู้ไหมถ้าป๊าตื่นมาเห็นจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ