บทที่ 107 สองใจรวมเป็นหนึ่ง

อังศนาเก็บข้าวของยัดใส่ประเป๋าอย่างลวกๆ ทุกอย่างพังทลายหมดแล้ว หากเธอไม่หนีในเวลานี้คงถูกจับ ใครอยากนอนในคุกบ้างคงไม่มี เธอยอมตายเสียยังดีกว่า หิ้วกระเป๋าลงมาด้านล่าง เห็นน้องชายกอดอกพิงราวบันได คนเป็นพี่คิดเลี่ยงออกมา ปรับสีหน้าตนเองให้เป็นปกติ

“พี่ใหญ่จะไปไหนครับ”ชายหนุ่มถามเสียงเครียด จ้องมองพี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ