บทที่ 12 กับดักลวง

ปี๊น! ปี๊น!

เสียงแตรรถทำให้หญิงสาวชะงักจ้องมอง รถสปอร์ตสีเหลืองมันดูคุ้นตารีบละสายตามองทางอื่นแทน เจ้าของรถลดกระจกแล้วโผล่หน้าออกมา

“แก้ว ขึ้นรถสิเดี๋ยวไปส่ง”

แก้วกัลยาชำเลืองมอง ใบหน้าหล่อเหลาภายใต้แว่นสีชา เขาอีกแล้ว

“ไม่ค่ะ ขอบคุณมาก แต่แก้วไปเองได้”

เห็นริมฝีปากเขากระตุกยิ้ม แล้วสายตามองมาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ