บทที่ 17 กับดักลวง

เขาหัวเราะในลำคอ แล้วจ้องมองไม่มีวี่แววแห่งความเกรงกลัว

“ถ้าพ่อมาเห็นเธอคงกลายเป็นเมียเก็บฉันจริงๆ แน่ แก้วกัลยา!”เขาแสร้งขู่

“หมายความว่าไง!”เธอถามกลับสีหน้าไม่พอใจ พูดเรื่องบ้าอะไรออกมา เจ้าสัวไม่ทำแบบนั้นกับเธอหรอก

มือข้างหนึ่งจับคางมนเชยขึ้นมาแล้วสบตา เลิ่กคิ้วยิ้มพราย เหมือนหนุ่มเจ้าชู้ทั่วไ...