บทที่ 18 กับดักลวง

เจ้าของชื่อเงียบกริบ ไม่กล้าโต้เถียงเห็นแววตาคุณใหญ่แล้วนึกกลัว ใช่! เธอไม่ได้ใฝ่เรียนเหมือนแก้วกัลยา เพราะมันพาลให้ปวดหัว เพียงแค่ต้องการอยู่ใกล้ชิดคุณชายเท่านั้น

จบมื้ออาหารแก้วกัลยาพยุงเจ้าสัวไปยังห้องหนังสือโดยมีเขาคอยดูแลช่วยเหลือไม่ห่าง คนเป็นพ่ออารมณ์ดีขึ้นมา อาการป่วยดูจะหายดีราวกับปาฏิหาริ...