บทที่ 31 คนที่ไม่ต้องการพบและความรู้สึกอันแสนบอบบาง

ร่างบางก้าวตามมาติดๆ เพื่อยืนส่งเพื่อน สินภพระบายยิ้มแล้วเปิดประตูขึ้นนั่งประจำที่สตาร์ทขับเคลื่อน วีออสออกจากคฤหาสน์หลังงาม แก้วกัลยาโบกมือแล้วย้อนกลับมาที่สวนด้านหลังอีกครั้งเพื่อเก็บหนังสือ

“ทำไมไม่ตามกันไปเลยล่ะ!”เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามแกมเยาะ

แก้วกัลยาหันมองแววตาขุ่นเคือง เห็นเจ้านายหนุ่มรูปงามยื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ