บทที่ 46 ความลับในอดีต

เขายอมปล่อยเรียวแขนเป็นอิสระ แก้วกัลยารีบก้าวเลี่ยงออกห่างไม่อยากเผชิญหน้ากันมากกว่านี้ มาถึงห้องหนังสือเห็นเจ้าสัวเหลียงกำลังนอนหลับอยู่ พี่นิ่มหันมองเธอครู่หนึ่งแล้วส่งสัญญาณเปลี่ยนหน้าที่แทน ร่างบางนั่งลงข้างเตียงน้ำตามันเอ่อคลอ อยากบอกท่านเหลือเกินว่าตอนนี้ตนเองกำลังทุกข์ทรมานจากการกระทำของคุณชา...