บทที่ 47 ความลับในอดีต

แก้วกัลยานิ่งเงียบรู้สึกอึดอัดขึ้นมา เพื่อนคุณใหญ่กำลังคิดอะไรกันแน่ ต้องการจีบเธออย่างนั้นเหรอ มันมากเกินไปหรือเปล่า รุกไล่กันถึงเพียงนี้ แทบตั้งรับไม่ทันเลยทีเดียว

“เอ่อ... แก้วจำเบอร์ตัวเองไม่ได้น่ะค่ะ ถ้าคุณพิมุกต์ต้องการ ถามคุณใหญ่ได้เลยนะคะ”เธอพยายามหาทางรอดโดยการใช้คุณใหญ่เป็นเครื่องบังหน้า ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ