บทที่ 72 เงามืดเริ่มคืบคลาน

ดวงตาเรียวหลุบมองพื้นพยายามข่มกลั้นความรู้สึกไว้ในอก เธอจะเปิดเผยออกไปไม่ได้ ต้องเก็บงำมันเอาไว้ให้ถึงที่สุด ไม่นานหรอกแค่รอเวลาเท่านั้นสิ่งที่ปรารถนาเธอจะได้มาครอบครอง

“พี่จะไปหาให้เล็กได้ที่ไหน ในเมื่อพี่ทำแต่งาน!”

“อ๋อ... ถ้าอย่างนั้นผมหาเองก็ได้ครับ อยากได้คุณหนูสักคน มาแต่งงานอยู่กินมีลูก ตาม...