บทที่ 74 เงามืดเริ่มคืบคลาน

คนฟังหลุบตามองพื้น ชายคนนี้เข้าใจอะไรได้โดยง่ายคงผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมาย โชคดีจริงๆ ที่เธอได้พบกับเขา ไม่เช่นนั้นคงไม่ได้กลับบ้านโดยสวัสดิภาพเช่นนี้หรอก

“ขอบคุณสำหรับทุกอย่างค่ะ ขอบคุณที่คุณพิมุกต์เข้าใจ”

รถยังคงเคลื่อนตามเส้นทางพิมุกต์นิ่งเงียบตกอยู่ในห้วงความคิดตนเอง ก่อนชำเลืองมองสาวน้อยแสนสวย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ