บทที่ 85 เส้นทางแห่งความเจ็บปวด

แก้วกัลยาเปิดประตูอีกฝั่งนั่งข้างเขา ระหว่างทางมีเพียงความเงียบงันแม้คนขับรถชำเลืองมองบ่อยครั้งเพราะสงสัยในความปั้นปึงของทั้งคู่ รถจอดเทียบหน้าบริษัทธัญจกรเปิดประตูหยุดยืนรอ แต่ทว่าอีกคนกลับเมินทางอื่นไม่สนใจ การกระทำเช่นนี้สร้างความหงุดหงิดให้แก่เขาอย่างดีทีเดียว

“เดี๋ยวก่อนแก้ว!”เขาเรียกเธอไว้ พน...