บทที่ 10 ห่วงแม่

“งั้นตามใจหนูชาร์มก็แล้วกันลูก เอาไว้เข้าที่เข้าทางจริงๆแล้วค่อยมาคุยกันอีกทีละกันนะครูแวว” พักต์พริ้งเข้าใจในสิ่งที่ชาครียาพูด ที่ผ่านมาหญิงสาวก็ไปช่วยดูแลเด็กๆในวันหยุดเป็นประจำอยู่แล้ว

“ค่ะพี่พักต์” แววตามองสบตาพักต์พริ้งแล้วยิ้มก่อนจะมองไปรอบๆพื้นที่เตรียมไว้สำหรับทำโรงเรือนให้เด็กๆปลูกผักไว้กิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ