บทที่ 182 มิตรภาพที่ดีตลอดไป

“พี่จุลพอแล้วดูสิลูกหัวเราะเหนื่อยแล้วค่ะ” ชาครียาบอกสามีที่ยกลูกสาวขึ้นลงและแม่ตัวน้อยก็ชอบใจหัวเราะเสียงดัง

“ครับแม่จ๋า น้องชามาบินไปหาแม่จ๋ากันนะครับ” จุลภัทรก็อุ้มลูกสาวในท่านอนคว่ำแล้วเดินไปหาแม่จ๋าของลูกแล้วนั่งลงข้างๆ

“มาหาอากะทินะคะน้องชามา” กัญชรียื่นมือไปหาหลานสาวเพราะแม่จ๋าของน้องชามาอุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ