บทที่ 20 20

"เราแค่คิดถึงเบญน่ะ ขอกอดได้ไหม!" เขากระซิบบอกขออนุญาตแต่เขาก็กอดมาแล้วหญิงสาวจึงไม่ได้ว่าอะไร

"เบญดีใจที่ได้เจอพัฒน์อีกเหมือนกัน พัฒน์เป็นเพื่อนผู้ชายที่เบญสนิทที่สุด ขับรถกลับดี ๆ นะ ถึงแล้วโทรหาเราด้วย!"

"รับทราบครับผม" พิพัฒน์ถอนกอดก่อนจะยกมือขึ้นมาหยิบเศษใบไม้ที่ติดอยู่ที่หัวของหญิงสาวออก

"ใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ