บทที่ 59 59

“ทอดไข่กินแล้ว” เบญจมาศเลิกคิ้วขึ้นสูงปกติปลายฟ้าไม่ใช่คนกินง่ายแบบนี้

“พอเหรอ กินแค่นี้เนี้ยนะ”

“อืม ตอนอยู่เมืองนอกก็ทำกินบ่อยง่ายดี อีกอย่างฉันไม่อยากใช้เงินเธอเยอะ”

“ไม่เป็นไร เอางี้เราออกไปเปิดหูเปิดตากันเถอะดึกป่านนี้คงไม่บังเอิญเจอคนรู้จักหรอก” พอได้ยินอย่างนั้นปลายฟ้าถึงกลับรีบพยักหน้ารัว...