บทที่ 111 EP 18/5 เพราะฉันคือเพื่อน

“หา!?”

“อะไร? ตกใจอะไร”

“ปลายภู เหรอ ปลายภูไหน อย่าบอกนะว่าปลายภูที่เป็นเจ้าของร้านกาแฟตรงทางลงรถไฟฟ้าใกล้บ้านเราน่ะ”

รวีกานต์ลุกมานั่ง เอื้อมมือไปเปิดโคมไฟ แล้วสีหน้าตื่นตะลึงของเพื่อนรักก็ทำเอาเธอชักงง

“ใช่...ทำไม”

“โอ๊ย! ทำไมเพิ่งมาบอกฮะ ไอ้เด็กบ้านั่นทำแกเศร้า ทำแกร้องไห้ แถมมันทำแกท้องอีก ฮึ่ม!...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ