บทที่ 46 EP 8/3 ปวดใจ

“แน่นอน พี่ไปนั่งไกลๆ เลย!”

ยิ่งห้ามยิ่งสั่งก็เหมือนยิ่งบอกให้กอดรัดแน่นกว่าเดิม

“นายภูโทรมาหรือไงถึงได้กลัวจะได้ยินขนาดนี้”

เวนิสาส่ายหน้าดิก แต่อีกฝ่ายหาเชื่อไม่ 

“ยัยตะวันต่างหาก” บอกแล้วย่นจมูกใส่ และพอรู้ว่ารวีกานต์โทรมา เขาก็รีบปล่อยเธอออกจากอ้อมแขน

ศศินจำต้องย้ายร่างไปนอนเอกเขนกบนเตียงเช่นเดิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ