บทที่ 59 EP 10/2 เขาคือดวงจันทร์ ส่วนฉัน...อุกกาบาต!

เสียงสะอื้นผะแผ่วพลอยทำให้ปลายภูใจหาย เขาลุกขึ้นยืน ดึงเวนิสาขึ้นมาด้วย ยังช่วยหล่อนเช็ดน้ำตาเหมือนน้องชายผู้ชายแสนดี

“อย่าร้องสิครับพี่ มาเถอะ ไปคุยกันต่อบนรถนะ ผมต้องโทรหาพ่อก่อน” 

เขาสั่ง สองมือประคองเวนิสาออกไปจากร้าน ไม่ได้ล่วงรู้เลยว่ามีดวงตาของใครบางคนจ้องมองอยู่

ภายในรถคันหนึ่งที่จอดริมฟุตบา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ