บทที่ 66 EP 11/5 คนปากดี ขี้หึง เอาแต่ใจ

“ก็...รู้สึกแปลกๆ ตั้งแต่เช้าน่ะ เลยไม่อยากขับมา ขอบใจนะภู โอ๊ะ!”

เวนิสาทิ้งร่างใส่อกปลายภูอย่างไม่ตั้งใจ แสงตะวันเบื้องบนสาดส่องใส่ตาของเธอจนพร่ามัว นี่บ่ายแก่ๆ แล้ว แต่ตะวันยังขึ้นสูงไม่ยอมลดระดับลงเลย

ปลายภูกอดร่างพี่สาวโดยสัญชาตญาณ หล่อนยืนไม่มั่นนักคงบนรองเท้าส้นสูง

“พี่วี! พี่อาการไม่ดีแล้วนะ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ