บทที่ 70 EP 12/3 ร้าวราน

ริมฝีปากอิ่มของเวนิสาคลี่ยิ้มบางๆ มันเป็นยิ้มอันแสนขมขื่น อุตส่าห์ตีมึนไม่ยอมตอบ เขาก็ยังรบเร้า คงจะเป็นสุขเวลาเห็นหยดน้ำตาของเธอกระมัง 

แล้วในที่สุด น้ำตาของเวนิสาก็ไหลจริงๆ

“ดีใจสิคะ ฉันน่ะ...ดีใจที่สุดเลย” ว่าแล้วก็ยิ้ม ยิ้มทั้งที่มีน้ำตาหยดหนึ่งไหลออกมา ศศินมองมาอย่างงุนงง เขาคงไม่เข้าใจสินะ ช่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ