บทที่ 93 EP 15/6 หนึ่งหยดน้ำตา

เวนิสารู้สึกดีที่ศศินทำเหมือนห่วงใย แต่คงดีกว่านี้ถ้าไม่ได้อยู่ในสายตาของเพื่อนรัก รวีกานต์คงปวดใจ การเห็นเขาห่วงใยเธอคงเหมือนมีดคมๆ ที่กำลังกรีดหัวใจหล่อน

แม่ดาวพระศุกร์แกะมือศศินออกอย่างสุภาพ ขยับออกไปยืนพิงร่างกับตู้เสื้อผ้าหลังน้อยของรวีกานต์

“พวกเราน่าจะเปิดอกคุยกันดีไหม” เขาเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ