บทที่ 58 กลับถึงเมืองหลวง

ยามอิ๋นหลี่ว่านถิงตื่นขึ้นมา ยังจำความฝันได้ดี เธอมองหน้าซ่างกวนหลิวหยาง มือบางลูบไล้ใบหน้าของเขา ซ่างกวนหลิวหยางลืมตาจับมือนางเอาไว้มาแนบอก

“เป็นอะไรเด็กดีของพี่ นอนไม่หลับหรือ”

ซ่างกวนหลิบหยางลูบหลังเบาๆ หลี่ว่านถิงกระเถิบตัวเข้าหาเขาอีก ซ่างกวนหลิวหยางกระขับอ้อมกอด

“น้องหญิงเจ้าหนาวหรือ พี่เพิ่มผ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ