บทที่ 6 ปิดบังความจริง

อาฝูให้คนลากสาวใช้ไปที่เรือนแพทย์ ก่อนจะเอาตัวโจวลิ่วผิงที่ฟูมฟายเพราะถูกทำลายใบหน้าไปด้วย โจวหว่านถิงโงนเงนๆทรุดลง

ซ่างกวนหลิวหยางรับนางเอาไว้ เขาอุ้มโจวหว่านถิงเข้าไปในห้องนอน วางนางลงบนเตียงนางสลบไปแล้ว นางตัวร้อนมากแปลว่านางมีไข้แต่ยังฝืนช่วยคนของตน เขาลังเลเสียแล้วว่าใครกันแน่ที่วันนั้นทำร้ายเสี่ยวหว่าน นางดูไม่เหมือนคนที่จะอิจฉาใครได้

"เจ้าไปให้ท่านหมอสั่งยาแล้วทำแผลซะ ส่วนนางข้าจะอยู่เป็นเพื่อนก่อน เจ้ากลับมาข้าค่อยไป"

"แต่ว่าบ่าว เอ่อท่านอ๋องวันนั้นที่คุณหนูชิงตกน้ำ คุณหนูของบ่าวไม่ได้อยู่ที่นั่นจริงๆเพคะคุณหนูนางถูกทำโทษให้คัดบทสวดมนต์หนึ่งพันจบ แต่อยู่ๆก็มีคนมาเรียกนางบอกว่าฮูหยินผู้เฒ่าต้องการพบ รู้อีกทีนางก็ยืนอยู่ริมสระบัวแล้วพระองค์มาเจอนั่นแหละอย่าโกรธแค้นคุณหนูเลยนะเพคะ"

"ไปทำแผล เรื่องของนางข้ามีความคิดของข้าเอง ไม่ต้องให้บ่าวอย่างเจ้ามาชี้นำ"

เสี่ยวชุ่ยไปแล้ว โจวหว่านถิงหลับไหลไม่ได้สตินางมีไข้ ซ่างกวนหลิวหยางให้คนไปตามหมอในจวนมา ตอนที่หมอกำลังจะตรวจโจวหว่านถิงก็ฟื้นพอดีจึงชักมือหนี

"ท่านอ๋องหม่อมฉันไม่เป็นอะไร แค่อดข้าววันเว้นวัน รักษาไม่หายหรอกเพคะ ถ้าหากมีทางรักษาคงมีแค่ใบหย่าแล้ว ประตูอยู่ทางนั้น ไม่ส่งนะเพคะ"

ซ่างกวนหลิวหยางโมโหนางไม่ยอมรักษาทั้งที่ตัวร้อนถึงเพียงนี้ เขาบังคับให้นางตรวจจับนางตรึงแน่นเพื่อให้หมอตรวจ

แต่โจวหว่านถึงกลัวว่าจะปิดไม่อยู่ นางวางแผนหนีออกจากจวนแล้วจะให้เขารู้ว่านางตั้งครรภ์ไม่ได้ นี่เป็นสายเลือดราชวงศ์ หากเขารู้เขาไม่มีทางหย่านางแน่ๆ จึงเอ่ยอย่างใจเย็นน้ำเสียงนุ่มนวล

"ท่านอ๋อง ทรงจับหม่อมฉับแบบนี้ท่านหมอจะตรวจอย่างไรเพคะ ทรงออกไปก่อนให้หมอตรวจหม่อมฉันก่อนแล้วรอเขารายงานนะเพคะ"

ซ่างกวนหลิวหยางถึงกับมองหน้านาง แม้เมื่อก่อนนางจะพยายามอ่อนหวานทุกครั้งต่อหน้าเขาแต่ก็เหมือนเป็นเพียงมารยาที่เหล่าคุณหนูทั้งหลายล้วนฝึกไว้เอาใจบุรุษเท่านั้น

แต่น้ำเสียงแบบนี้นางเอ่ยออกมาด้วยกิริยาที่ไร้จริต ทำเขาหวั่นไหวแปลกๆ โจวหว่านถิงตงลงเจ้าเป็นสตรีเช่นไรกันแน่

ซ่างกวนหลิวหยางจำเป็นต้องออกไปรอด้านนอก หมอประจำจวนกำลังจะตรวจนางแต่โจวหว่านถิงส่งใบสั่งยาของหยวนซานไห่ให้เขา

ใบนี้เป็นใบสั่งยาแก้หวัด หมอประจำจวนอ่านแล้วจึงรับเอาใบสั่งยาไป หยวนซานไห่เป็นหมอที่มีฝีมือ หากพระนางได้รับการวินิจฉัยจากเขา ใบสั่งยานี่เชื่อถือได้

"ทูลท่านอ๋อง พระชายาเพียงเป็นไข้เนื่องจากถูกความเย็น กระหม่อมเขียนใบสั่งยาแล้วจะให้คนไปเบิกตัวยามาให้สาวใช้ของพระนางต้มพ่ะย่ะค่ะ"

"ฮืม ไปได้แล้วจัดการตามที่เจ้าเห็นสมควร"

หมอไปแล้ว โจวหว่าถิงล้มตัวลงนอนแล้วหลับไปอีกครั้ง นางไม่อยากรับรู้ว่าเขาจะอยู่หรือไป นางต้องเก็บแรงเมื่อกี้เขาผลักนาง หากไม่ระวังอาจแท้งได้ ไม่ได้ห่วงหรอกว่าเด็กจะเกิดมาหรือไม่ อย่างไรก็ไม่ได้ผูกพันเพิ่งจะมาเมื่อวานเอง แต่ร่างกายนี้นางต้องอาศัยไม่อาจเสี่ยงให้ป่วยเรื้อรังได้

โจวหว่านถิงหลับไปแล้ว ซ่างกวนหลิวหยางนั่งมองคนตัวเล็กที่เมื่อกี้นี้นางคือปีศาจตัวน้อยๆ

กางเขี้ยวเล็บใส่คนที่มาทำร้ายนางกับคนของนางอย่างไม่หวาดหวั่น แม้ลึกๆจะรู้ว่าตนเองทำไม่ถูกที่ยืนมองเสี่ยวชุ่ยถูกทำร้าย แต่ก็ได้รู้ว่าสตรีตรงหน้านี้ยั่วยุไม่ได้จริงๆ เขากระซิบข้างหูนางไม่รู้ว่านางได้ยินหรือไม่

"ข้าไม่มีวันหย่าเจ้าแม่ตัวดี ข้ารู้สึกว่าเจ้ากับข้าเหมาะสมกันดีแม่เสือน้อย"

โจวหว่านถิงเอามือปัดออกนางรู้สึกรำคาญเพราะไรผมของซ่างกวนหลิวหยางคลอเคลียแก้มนาง เขาหัวเราะในลำคอจากนั้นเขาก็ล้มตัวลงนอนกอดนางจากด้านหลังหลับไปด้วยกัน

เสี่ยวชุ่ยกลับมาแล้ว ซ่างกวนหลิวหยางตื่นขึ้นมา ก็พบว่านางดิ้นหันหน้ามาทางเขา มือบางกอดเอวหนาของเขาเอาไว้ ซ่างกวนหลิวหยางหักใจที่จะไม่จูบปากจิ้มลิ้มนั่น สุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหวก้มลงจุมพิตนาง โจวหว่านถิงกำลังฝันว่าเจ้าชิโรเลียหน้านางอยู่จึงผลักออกก่อนจะดุ

" อย่าดื้อสิ ไม่งั้นจะตีให้ตายเลย"

จากนั้นก็พลิกตัวหันหลัง เสี่ยวชุ่ยเข้ามาพอดี ซ่างกวนหลิวหยางก็รีบดีดตนเองมานั่งที่โต๊ะแล้วในมือถือหนังสืออยู่ทำท่าว่ากำลังอ่าน เห็นสาวใช้ของนางจ้องมองเขาจึงแปลกใจ

"เจ้ามองหน้าข้าทำไม สาวใช้อย่างเจ้ากล้ามองหน้าอ๋องอย่างข้าตรงๆ ไม่กลัวถูกลงโทษหรือไง"

"บ่าวไม่กล้าเพคะ แค่อดทึ่งในความสามารถของท่านอ๋องไม่ได้ ท่านอ๋องทรงเก่งกาจยิ่งนัก ขนาดอ่านหนังสือกลับหัวได้ มิน่าคนถึงกล่าวว่าพระองค์เป็นอัจริยะเพคะ"

ซ่างกวนหลิวหยางหน้าแดง เด็กบ้านี่เขาจึงวางหนังสือลงจากนั้นก็สบัดแขนเสื้อเดินจากไปไม่ใยดีพวกนางสักนิด

อาฝูมารายงานว่าทางสกุลโจวต้องการพบโจวหว่านถิงที่ทำให้ใบหน้าของบุตรสาวต้องเป็นรอย ส่วนสาวใช้ของนางกับสาวใช้ของจวนอ๋องคนนั้นอาฝูจัดการให้เงินครอบครัวพวกนางไปแล้ว แต่ซ่างกวนหลิวหยางบอกให้ส่งของขวัญไปสกุลโจวเป็นการขอโทษแทน

ไม่นานข่าวลือเรื่องพระชายาชินอ๋องจิตใจโหดเหี้ยมอำมหิต หึงหวงจนคิดฆ่าได้แม้กระทั่งน้องสาวตนเองก็แพร่ออกไป