บทที่ 24 วันนี้ลินมีความสุข

“สวยจัง” ผมพามิลินออกมาเดินเล่นที่สวน เธอเก็บดอกไม้ขึ้นมาดมแล้วยิ้มให้กับดอกไม้ในมือตัวเอง ทุกอย่างมันปุบปับจนผมเองก็ไม่คิดว่ามันจะมากถึงขนาดนี้ มิลินในวันนั้นกับวันนี้เปลี่ยนไปเป็นคนละคน แล้วทุกอย่างก็เกิดจากน้ำมือผมเอง

“ชอบเหรอ”

“ใช่ มันสวย” ไม่ว่าเปล่า เธอนำดอกไม้มาทัดหูให้ผมก่อนจะเผยยิ้มออกมา ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ