บทที่ 32 ผมมาซื้อชานมไข่มุก

“สรุปเอาไง” ครูซเก็บมือถือไว้ที่เดิมแล้วเงยหน้าถามเพื่อนตัวสูงที่นั่งทำหน้าไม่รับแขกอยู่ใกล้ ๆ ปลายเท้าเขา

"ช่างแม่งเถอะ กูไม่อยากคิดให้ปวดหัว" อีกอย่างเขาไม่อยากคิดถึงเรื่องที่มันยังไม่เกิด ขอจัดการปัญหาที่เป็นอยู่ตอนนี้ให้จบก่อน เรื่องอื่นปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอนาคตก็แล้วกัน ใครจะอยู่ใครจะไปค่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ