บทที่ 33 รอ

“ลงมาสิวะ!” นำทัพเรียกให้ไมลส์ลงมาจากด้านบน มันเป็นบ้าหรือเปล่าถึงขึ้นไปยืนยิ้มอยู่บนนั้น เกิดอีกฝ่ายตามมายิงอีกจะไม่กลายเป็นผีเฝ้าตู้คอนเทนเนอร์หรือไง

“ผมลงไม่ได้” ทว่าคนข้างบนกลับมีสีหน้าไม่สู้ดี แววตาภายใต้กรอบแว่นมองหาหนทางที่จะพาตัวเองลงไปหาทุกคนได้

“แล้วมึงขึ้นไปยังไง” นำทัพยืนเท้าสะเอวมองอี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ