บทที่ 37 เฮียขอลูกชายนะ

“ทะลึ่ง!” มือเล็กฟาดลงที่แขนแกร่งอย่างไม่แรงนัก พร้อมกับส่งสายตาดุราวกับแมวน้อยมาให้เขา นำทัพกระตุกยิ้มก่อนที่ทั้งสองจะพากันกลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง

“หมดแก้วเลย” นำทัพมองไมเนอร์ที่เอาแต่ส่งเหล้าให้คนตัวเล็กไม่พัก เขาไม่คิดห้ามเพราะเขาเองก็ชอบเวลาที่เธอเมาเหมือนกัน ทว่ามีอยู่หนึ่งสิ่งที่เขาไม่ชอบเอา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ