บทที่ 40 สับสน

อ้วก~ แหวะ!

เสียงอาเจียนดังมาถึงเตียงนอน ทำให้คนตัวสูงที่กำลังนอนคว่ำหน้าหลับสบายต้องตื่นขึ้นเพราะเสียงรบกวนในยามเช้า ใบหน้างัวเงียผงกหัวมองหาคนตัวเล็ก ทว่ากลับพบแต่ความว่างเปล่า

"อีกแล้วเหรอวะ" เขารีบสะบัดผ้าห่มออกจากตัวเพื่อไปดูคนตัวเล็กในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

ตึกตึก

“มิลิน” ภาพที่เห็นคือแม่ขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ