บทที่ 42 เฮียแก่แล้ว

วันต่อมา

“พี่คาเรน” มิลินเรียกคาเรนที่เดินเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางอิดโรย คาเรนชะงักเท้าแล้วเงยหน้ามองคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ตรงหน้า ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความสงสัย ทว่าคาเรนกลับเดินผ่านหน้าเธอไปราวกับว่าตรงนี้ไม่มีใครอยู่

“....” ร่างสูงของคาเรนเลี่ยงไปทางครัวเพื่อหาน้ำดื่ม ไม่นานเขาก็ออกมาจากครัว

“พี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ