บทที่ 7 ใจร้าย

แอด

เสียงเปิดประตูเข้ามาทำให้สายตาสองคู่ที่กำลังนั่งอยู่ในห้องหันไปมองด้วยความสนใจ ทว่าคนที่เข้ามาดันเป็นคนเดียวกับที่เจอตอนมา ส่วนชายหนุ่มอีกสองคนข้าง ๆ เขาไม่รู้สึกคุ้นหน้า คนเดิมที่เจอก่อนหน้านั้นเอ่ยทักทายทั้งสองพร้อมกับส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ไปให้สาวน้อยแสนน่ารักที่เขาเล็งไว้ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในร้าน

"เจอกันอีกแล้วนะครับคุณนำทัพ"

"...." ประโยคทักทายทำให้คิ้วเข้มเลิกขึ้นมองเล็กน้อย

"ผมขอเข้าประเด็นเลยนะครับ นี่ครับผมเอามาด้วย" หนึ่งในสามพูดขึ้นพร้อมกับวางบางอย่างลงตรงหน้ามาเฟียหนุ่มผู้เหี้ยมโหด โฉนดที่ดินและบ้านที่อยู่กลางกรุงเทพเมืองไทย ซึ่งทำเลและบ้านถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว แววตาเรียบนิ่งขยับมองรูปบ้านที่ชายคนนั้นนำมาให้

"ต้องการเท่าไหร่" ก่อนจะเอ่ยถามถึงจำนวนเงินที่ต้องการ การมาแบบนี้มีแค่อย่างเดียวที่คนพวกนี้ต้องการ นั่นคือเงิน..

"10 ล้านครับ"

"ได้" เขายอมจ่าย จากที่ดูแล้วโฉนดที่ดินผืนนี้และบ้านหลังนี้ราคาเกิน 10 ล้านอยู่แล้ว รวมทำเลแล้วน่าจะอยู่ที่เกือบ 60 หรือ 70 ล้านเลย แปลกที่มันเลือกเอาแค่นั้นทั้งที่ควรจะเอามากกว่านั้นอีก

"พอมองแบบนี้แล้วยิ่งสวยนะครับ" นำทัพขยับสายตาเลื่อนมองไปยังอีกคนที่ดูจะสนใจผู้หญิงข้างกายเขาจนออกหน้าออกตา ก็คงยั่วอารมณ์โมโหเขาไม่หยุด

"ดูอยากได้นะ" ผู้ชายด้วยกันมันดูออกอยู่แล้ว

"ตอบแบบลูกผู้ชายก็ใช่ครับ" เขาเองก็อยากรู้ว่าผู้ชายตรงหน้าจะโหดตามที่คนเขาเล่าลือกันมาหรือเปล่า เขารู้จักนำทัพแค่ในนามเจ้าของกาสิโนเท่านั้น ส่วนมุมอื่น ๆ เขายังไม่เคยเจอ

"งั้นเหรอ หึหึ"

"ถ้าคุณนำทัพไม่ว่าอะไร คืนนี้ผมขอเธอไปดูแลได้ไหมครับ" ไม่คิดว่าจะมีคน กล้าขอขนาดนี้ ทั้งที่ผู้หญิงคนนี้ก็นั่งอยู่ข้างเขาแท้ ๆ เอาสิ.. เขาเองก็ชอบเหมือนกัน กล้าขอก็กล้าให้

"ชอบ?"

"ครับ!" ชายหนุ่มตอบกลับสีหน้าตื่นเต้นท่าทางดีใจ

"เอาสิ ถือว่าแบ่ง ๆ กัน"

"จริงเหรอครับ! ขอบคุณมากครับ^^" เขายิ้มก่อนจะขยับมองไปที่คนตัวเล็ก

"คะ คุณนำทัพ" มิลินมีสีหน้าตกใจที่เขายอมให้เธอไปกับผู้ชายคนอื่น อาการหวาดกลัวเริ่มก่อตัวขึ้นมา คนตัวเล็กเอื้อมมือไปจับชายเสื้ออีกคนเอาไว้พลางส่งสายตาอ้อนวอนบอกว่าเธอนั้นไม่ต้องการไปกับผู้ชายคนนั้น

"ไปสิมิลิน"

"ละ ลินไม่ไปได้ไหม ฮึก~"

"ฉันจะไม่พูดซ้ำ ออกไป" เขาเอ่ยปากไล่ทุกคนให้ออกไป รวมถึงเธอด้วย..

"ไปกันเถอะคนสวย เราไปหาอะไรสนุก ๆ ทำกันดีกว่า"

"คุณนำทัพ ฮื่ออ" ดูเหมือนว่าคำขอของเธอจะไม่เป็นผลเมื่อเขาสะบัดมือเธอออกอย่างแรง

พรึบ!

"มาเอาไปสิอยากได้ไม่ใช่เหรอ" พร้อมกับเรียกให้ผู้ชายคนนั้นมาเอาตัวเธอไป

"ไปกันเถอะครับ"

"ไม่ ลินไม่ไป ไม่!" เธอปฏิเสธเมื่ออีกคนเข้ามาจับที่แขนพร้อมฉุดกระชากให้เธอลุกขึ้นเพื่อไปกับเขา คนตัวเล็กมองใบหน้าเรียบนิ่งของอีกคนผ่านม่านน้ำตา ทำไมเขาถึงไม่ใจร้ายกับเธอขนาดนี้ เขาพาเธอมาเพื่อที่จะให้เธอไปนอนกับผู้ชายคนอื่นอย่างนั้นเหรอ

ปัง! (เสียงปิดประตู)

"ว้าว สาวน้อยคนนี้ดูสวยถูกใจพี่มากเลย" เขาเอ่ยเมื่อเข้ามาในห้อง มิลินมองหาทางที่จะพาตัวเองหนีออกไปจากตรงนี้ให้ได้ แต่เหมือนว่ามันจะไม่ง่ายเลยเพราะทางออกมันมีแค่ทางเดียวนั่นก็คือประตูที่เธอเพิ่งเข้ามา หญิงสาวพยายามถอยห่างเมื่ออีกคนก้าวเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ

"อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ ฮึก! ฉันกลัวแล้ว" ภาพเหตุการณ์ในอดีตวิ่งเข้ามาในหัวทำให้น้ำตาไหลออกมาไม่หยุด เธอกำลังกลัว.. กลัวสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

"เรามาเล่นอะไรสนุกกันเถอะนะ" ว่าจบก็เอื้อมมือไปดึงเรียวขาสวยเข้าหาตัวอย่างแรง

"อย่า กรี๊ดดด" เสียงกรีดร้องของหญิงสาวเล็ดลอดออกไปถึงข้างนอก เพื่อนสองคนที่นั่งรออยู่ถึงกับหันมองหน้ากันแล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย สงสัยเพื่อนเขาจะรุนแรงถึงขนาดที่เสียงร้องดังออกมาถึงด้านนอกเลยทีเดียว

อีกด้าน

"นายจะปล่อยคุณมิลินไปจริง ๆ เหรอครับ" คาเรนถามผู้เป็นนายที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม หลังจากที่มิลินและสามคนนั้นออกไปเขาก็ไม่สนใจอะไรอีกเลยนอกจากแก้วเหล้าในมือ

"แล้วมึงคิดว่ายังไง?" เขาเลิกคิ้วมองหน้าลูกน้องตัวเอง คาเรนยิ้มทันทีเมื่อเจ้านายวางแก้วลงบนโต๊ะพร้อมกับดันตัวลุกขึ้น ก่อนจะก้าวออกจากห้องไป

ตึก ตึก

"คุณนำทัพ?" สองคนที่นั่งอยู่หน้าห้องมองมาเฟียใหญ่ด้วยความสงสัย เขามาทำไม?

"ตกใจอะไรกัน กูแค่มาเดินเล่น"

"ผมก็นึกว่าคุณนำทัพมีอะไร พอดีเพื่อนผมกำลังสนุกกับสาวน้อยอยู่เลยครับ" เมื่อรู้ว่าอีกคนมาทำไมพวกเขาก็โล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย

"ทำไมพวกมึงไม่เข้าไปสนุกด้วยล่ะ" นึกว่าจะเข้าไปทั้งสามคนเสียอีก

"ผมไม่ครับ" คนแรกส่ายหน้าตอบ

"ผมเองก็ไม่ครับ เธอไม่ใช่สเปค" ทั้งสองต่างก็ปฏิเสธที่จะไม่เข้าไปร่วมกับเพื่อนตัวเอง เพราะหญิงสาวไม่ใช่สเปคที่พวกเขาต้องการ

"ก็ดี" พูดจบปืนที่เหน็บอยู่ด้านหลังก็ถูกดึงออกมา พร้อมกับร่างสูงที่ไปหยุดนิ่งอยู่หน้าประตูห้อง ก่อนที่เขาจะ..

ปัง! โครม!!

เท้าหนักถีบประตูเข้าไปอย่างแรง ทำให้บานประตูพัง เผยให้เห็นชายหญิงคู่หนึ่งที่อยู่ในห้อง ภาพที่เขาเห็นก็คือมิลินนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นพรม เสื้อของเธอถูกดึงลงเผยให้เห็นหน้าอกอวบอิ่มที่เขาสัมผัสมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ก่อนที่เขาจะขยับสายตาไปมองมันที่กำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากตัว

"เหี้xใครวะ!!" ด้วยความหงุดหงิดที่ยังไม่ได้ทำอะไรทำให้เขาเผลอตวาดพร้อมกับตวัดสายตามองไปยังคนมาใหม่ เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็ถึงกับเงียบพูดไม่ออกเลยทีเดียว

"ต่อสิ" เขาบอกมันให้ลงมือจัดการกับคนตัวเล็กต่อ

"คุณนำทัพนี่เอง คุณคงชอบดูอะไรแบบนี้สินะ" เขาก็นึกว่ามีอะไร ที่แท้ก็อยากมาดูหนังสดนี่เอง ในเมื่ออยากดูเขาก็จะแสดงให้เห็นเต็ม ๆ สองตา ใบหน้าเจ้าเล่ห์เลื่อนไปสูดดมซอกคอขาว ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนลงมาที่หน้าอกใหญ่ มือข้างที่ว่างเตรียมจะเลื่อนขึ้นไปจับหน้าอกอีกข้าง แต่ยังไม่ทันจะได้สัมผัสเขาก็ต้องชะงักไปกับน้ำเสียงเหี้ยมโหดของอีกคน

"รีบทำก่อนที่มึงจะไม่ได้ทำ"

"ว่าไงนะครับ" เขาไม่เข้าใจ

"...." เงียบ

"งั้นผมคงไม่เล้าโลมแล้วขอจัดเลยแล้วกัน" ใช่ลงดันตัวลุกขึ้นเตรียมจะถอดกางเกง ทันใดนั้นเอง..

ปัง! ลูกกระสุนปืนพุ่งไปฝังบนหัวอีกคนทำให้ร่างนั้นล้มตึงนอนไปกับพื้นข้างหญิงสาว เพื่อนสองคนที่อยู่ด้านนอกได้ยินเสียงปืนก็รีบเข้ามาดูด้วยความตกใจ

"ช้า" เขาให้โอกาสทำแล้วแต่มันเสือกช้าเอง ช่วยไม่ได้

"ไอ้เวฟ!!"

"ลากมันออกไป" ต่อให้ตรงนี้ไม่ใช่พื้นที่ของเขา แต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งแน่นอน ต่อให้คนนั้นจะเป็นถึงเจ้าของก็ตาม ร่างสูงเก็บปืนไว้ที่เดิมก่อนจะตรงไปที่คนตัวเล็ก เขาช้อนตัวเธอขึ้นมาในท่าเจ้าสาวแล้วพาเดินออกจากห้องไปในทันที เพื่อกลับบ้านตัวเอง