บทที่ 9 ไม่สะดวกใจ

ไม่สะดวกใจ

ร่างสูงเดินลัดเลาะไปทางด้านหลังของบ้านบิดากระทั่งเดินมาถึงบ้านของคุณย่าซึ่งเขาก็ไม่รอช้าที่จะเข้าไปหาท่านด้วยความคิดถึง ตอนนี้ท่านคงให้คนเตรียมอาหารเย็นไว้รอเขาแล้วแน่ๆ เมื่อคิดถึงคนที่รออยู่ก็ทำให้เขายกยิ้มออกมาบางๆ เพราะอย่างน้อยก็ยังมีคุณย่าที่ยังรอเขากลับบ้านอยู่

เสียงฝีเท้าที่เดินเข...