บทที่ 102 ระเบิด

บทที่102

ระเบิด

เมฆหมอกสีเทาอึมครึมบดบังแสงแดดยามสายจนบรรยากาศโดยรอบดูมืดมน ลมชื้นปนกลิ่นโคลนตมและกลิ่นคราบน้ำมันเก่าจากแม่น้ำบางปะกงพัดโชยเข้ามาปะทะใบหน้า 

โครงสร้างเหล็กเป็นสนิมและผนังปูนบิวด้านหลังของ โรงงานร้างริมแม่น้ำบางปะกง ทรุดโทรมจากการถูกทิ้งร้างมานานนับสิบปี 

เศษกระจกแตกและกระเบื้องหล...