บทที่ 112 ความจริง

บทที่112

ความจริง

ฟ้าฝนยามบ่ายแก่ๆ เหนือกรุงเทพมหานครเริ่มมืดครึ้มลงอย่างรวดเร็ว กลิ่นไอชื้นของหยาดฝนลอยอบอวลปะปนไปกับเสียงฟ้าร้องคำรามครืนครั่นอยู่ไกลๆ 

บริเวณหลังอาคารกิจกรรมดนตรีและศิลปะของโรงเรียนนานาชาติ เสียงหยดฝนแรกเริ่มตกกระทบใบไม้ดังซ่าๆ สัญญาณแห่งสายฝนกำลังจะเทกระหน่ำลงมาในไม่ช้า

จันทิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ