บทที่ 113 ความจริง2

บทที่113

ความจริง2

สายฝนที่เคยเทกระหน่ำอย่างหนักบัดนี้ค่อยๆ ซาลง เหลือเพียงหยาดน้ำฝนเม็ดจิ๋วที่หยดจากชายคาอาคารกิจกรรมดนตรี 

เสียงฟ้าร้องไกลออกไปไกลลิบ กลิ่นไอดินชื้นและกลิ่นหอมสะอาดของสีย้อมครามจากม้วนผ้าผืนเล็กที่ตกอยู่บนพื้นยังคงอบอวลในบรรยากาศ

อาทิตย์โอบไหล่จันทิราก้าวลงมาจากบันไดอาคาร โดยมี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ