บทที่ 30 6/3

“นั่งตรงไหนก็ได้นะคะ ไม่ต้องเกรงใจ เห็นกันมาเป็นปีๆ ละ ครูอี่ก็ยังขี้เกรงใจเหมือนเดิม”

ยิ้มปรานีนั้น...

“ครูอี่น่ารักเสมอต้นเสมอปลายนะตาบี๋”

ฆ่าเธอให้ตายไปตรงนี้เลยดีกว่าค่ะคุณยาย!

“ขอบคุณค่ะ”

หญิงสาวจำใจนั่งลง ตอนที่คุณลุงลูกหมูรับคำเห็นด้วย เลอมานนั่งบนตักเขาพอครูสาวนั่งลงเขาก็เอนตัวมาทางเธอ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ