บทที่ 38 8/1

จีรัณฟังแล้วอดยิ้มไม่ได้ ก่อนต่อคำ “แล้ว”

“ฉันแค่อยากมีลูก ก็คิดอยู่ว่าอาจจะไปรับเด็กมาเลี้ยงสักคน อย่างน้อยตอนแก่ไปฉันก็อาจจะยังมีใครอยู่บ้าง”

“หมายความว่าไงอาจจะ”

“ก็หมายความว่า ‘ลูก’ ที่ฉันจะมี ฉันอาจจะฝากผีฝากไข้ หรือไม่เขาโตแล้วฉันก็อยู่คนเดียวเหมือนเดิม”

จีรัณมองเธอนิ่ง

อิษยากะพริบตาและรี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ