บทที่ 77 15/1

อิษยาไม่รอฟังคำลาเธอออกแรงลากจีรัณให้เดินตาม แต่ดูท่าทางเขาอยากอยู่ตรงนั้นมากกว่าเพราะทำตัวแข็งทื่อ จีรัณยังหันกลับไปมองตฤณ เขาหรี่ตามองครูคนใหม่ที่ส่งยิ้มหวานตามหลังน้องของเขา แถมยังอวยพร

“ขับรถกลับดีๆ นะครับอี่... คุณบี๋”

ประโยคท้ายตอนชื่อเขาน้ำเสียงลากยาวเหมือนท้าทาย ตอนนี้จีรัณรู้สึกเหมือนลมดั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ