บทที่ 8 2/2
‘ผมชื่อจีรัณนะ’ ก้าวเข้าไปหาสาว อันดับแรกก็ต้องทำตัวให้น่าประทับใจ เปิดฉากทักทายก่อน ‘เป็นลุงลูกหมูครับ เพิ่งรู้ว่าแม่ลูกหมูได้พี่เลี้ยงคนใหม่มาช่วยดูแลลูกหมู’
เสียงนุ่ม ยิ้มอบอุ่น ท่าทางภูมิฐานนั่นจีรัณไม่ได้แกล้ง มันเป็นไปเองตามธรรมชาติ
‘เรียกพี่บี๋ก็ได้นะครับ’
หญิงสาวนิ่งมองเขาและยกมือไหว้ ‘อี่ค่ะ อิษยา ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณบี๋’
จีรัณรับไหว้เธอ และมองสบตาเมื่อคุณครูสาวเงยหน้าขึ้นก่อนเลี่ยงไปมองหลานสาว เผื่อไว้ว่าสาวเจ้าจะเขินอายที่ถูกผู้ชายหล่อเหลามีเสน่ห์จับจ้อง
‘เป็นยังไงบ้างคะลูกหมู คนเก่งของลุง ลุงได้ยินเสียงลูกหมูแจ้วๆ ตั้งแต่อยู่หน้าประตูบ้านแล้วค่ะ ทำอะไรอยู่คะเนี่ยท่าทางสนุกใหญ่ ขอลุงบี๋ทำด้วยคนได้ไหม’
ลูกหมูวัยสามขวบตัวอ้วนตันเหมือนตุ๊กตายางมิชลินยิ้มจนตาหยีเพราะเนื้อแก้มอูมๆ นั่น
‘ทะ...ท่องเอบีซีค่ะลุงบี๋ ลุงบี๋มาท่องกับลูกหมูสิคะ’ หลานสาวหัวแก้วหัวแหวนเขายังพูดไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ จีรัณจากที่นั่งอยู่โซฟา ยืดตัวโน้มไปข้างหน้าก็พอดีเห็นภาพประกอบในหนังสือ เขาลูบกลุ่มผมนุ่มๆ ของเลอมาน ‘พี่ครูอี่สอน’ เด็กน้อยคิดหาคำ ‘Funnyมาก’
เขาหัวเราะ ภาษาอังกฤษนี่ไม่ต้องถามว่าได้แต่ใดมา ยายแม่ตัวดีนั่นละสอนลูก
‘โอ้โห! Funnyมากเลยเหรอ ขอลุงอยู่ฟังด้วยคนได้ไหมเอ่ย’ พูดจบก็เงยมองไปยังครูพี่เลี้ยงคนน่ารัก วัยกำลังเอ๊าะ! ‘นะครับครูอี่ รับศิษย์เพิ่มอีกคนได้ไหม’ ตบท้ายด้วยมองจ้องสาวเจ้าข้ามหัวหลาน และยิ้มพิฆาตกับทำตาเชื่อมๆ หว่านเสน่ห์อีกนิดๆ และ....
‘คุณลุงลูกหมูไปเรียนเพิ่มเติมที่สถาบันสอนภาษาจะดีกว่านะคะ คืออี่ไม่ได้เก่งภาษาอังกฤษขนาดนั้นค่ะ จะพูดไปก็น่าอายนะคะคืออี่ลงเรียนอยู่ค่ะ ถ้าสนใจเดี๋ยวอี่ติดต่อให้ได้นะคะ’
ยิ้มหวานซื่ออายจริงอายจังที่ตัวเองไม่ได้เก่งภาษาอังกฤษ ไม่ได้หลบตา... ไม่ได้หลบมองตอบแบบตาใสๆ ด้วย!
ความจริงก็คือร้อยทั้งร้อยกับสาวในชีวิตที่ผ่านมาของจีรัณ พวกหล่อนต่อให้ทื่อบื้อแค่ไหนก็ต้องรู้แล้วแหละว่าผู้ชายสนใจ แบบมีคนหล่อมาพูดด้วยแบบนี้ มองสบตาปิ๊งปั๊งก็ต้องมีคิดเข้าข้างตัวเองบ้างแล้ว มันต้องเขินนิดหน่อย หลบตาเอียงอาย แต่... เด็กสาวๆ เดี๋ยวนี้มันร้ายไม่ใช่หรือไง หรือเขาเข้าใจผิด
อิษยาอาจจะรู้ทันเลยแกล้งพูดให้เขาเสียเซลฟ์แน่นอน! ยายเด็กนี่ต้องร้ายแล้วก็แซ่บแน่!!
‘คือไม่ค่อยมีเวลาเลยครับ’
หรืออาจจะหักมุม ครูอี่คงจะบื้อไปนิด เลยไม่เก็ตจนงับเหยื่อที่เขาทิ้งให้ ไม่เป็นไร... ใจเย็นๆ!
‘งานเอาเวลาผมไปเกือบหมดเลย’ พูดแล้วก็หัวเราะน้อยๆ หลุบตามองลูกหมูที่ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราว แสดงท่าทีเหงาๆ อีกนิด ‘พอมีเวลาว่างหน่อยก็ไม่รู้จะทำอะไรก็เลยทำงานอีก เพราะเป็นอย่างเดียวที่ผมทำมาตลอด’
บทหนุ่มรูปงามผู้คร่ำเคร่งกับงานก็มา แต่...
‘ดีค่ะ อี่ได้ยินผู้ใหญ่สอนมานะคะวัยนี้อย่างคุณลุงลูกหมูเหมาะกับการทำงานมากที่สุดค่ะ เพราะอีกไม่นานก็จะเข้าสู่วัยกลางคนแล้ว สุขภาพก็จะไม่ค่อยดี โหมงานหนักไม่ค่อยได้ ถ้าปูพื้นฐานบริษัทให้มั่นคง อายุเยอะไปจะได้ไม่เหนื่อยมากค่ะ’
ยิ้มซื่อ ตาใส... และคำที่เหมือนจะไม่มีอะไร
‘อายุเยอะ’
‘วัยนี้อย่างคุณลุงลูกหมู’
อย่างจุก ทั้งๆ ที่ก็ไม่ได้ด่า แต่ทำไมรู้สึกเหมือนกำลังถูกด่า!
‘คืออย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะคะคุณลุงน้องลูกหมู ชีวิตเป็นสิ่งที่ไม่แน่ไม่นอนนะคะ ทุกวันนี้อี่ก็ภาวนาก่อนนอนว่าถ้าจะไปจากโลกนี้ก็ขอจากไปแบบสงบ แต่ชีวิตอย่างว่าถึงเราจะจากไปแล้วแต่ก็อดห่วงคนข้างหลังไม่ได้ อย่างอี่เนี่ยค่ะ อี่ก็อยู่กับป้าถ้าอี่ไม่อยู่ป้าก็แก่มากแล้ว อายุก็มากขึ้นทุกปีคงลำบากน่าดู อี่ก็คิดตรงนี้มากๆ เลยค่ะแล้วก็ตัดสินใจทำประกันชีวิตไว้ ก็ไม่เยอะหรอกค่ะ สามสี่กรมธรรม์ ทำงานพิเศษเนี่ยแหละค่ะจ่ายไป เพราะถ้าอี่ไม่อยู่ป้าก็จะมีหลักประกันชีวิตไว้ หรือถ้าอี่ยังอยู่พอครบกำหนดอี่ก็จะมีเงินก้อนไว้เป็นทุน’
พูดโดยไม่หลบตา น้ำเสียงใสๆ หวานๆ ก็ฟังเพลิน
‘แล้วคุณลุงน้องลูกหมูล่ะคะได้คิดเรื่องนี้ไว้หรือยัง ถ้ายังอี่แนะนำได้นะคะ’
ยิ้มของจีรัณชะงัก
‘ตายจริงค่ะ’ เธอยิ้มน่ารักเหมือนจะขอโทษ ‘อี่ลืมเอาตัวอย่างกรมธรรม์มาให้เลือก แต่ไม่เป็นไรค่ะ พรุ่งนี้คุณลุงน้องลูกหมูว่างไหมคะ อี่จะเอาเข้ามาให้ลองเลือกดูค่ะ อ้อแล้วก็ไม่ต้องห่วงนะคะอี่มีให้เลือกหลายเจ้าค่ะ รับรองคุณลุงน้องลูกหมูจะได้กรมธรรม์ที่ถูกใจที่สุดแน่นอนค่ะ!’
พูดจบก็มองสบตาปิ๊งๆ แถมยังยิ้มหวานส่งให้
กรรม! อุตส่าห์จีบ! ดั๊นมาเสนอขายประกันให้เนียนๆ เลยโว้ย!!
แล้วก็ไม่ได้พูดดักเพราะรู้ทัน เมื่อวันรุ่งขึ้นหล่อนมาพร้อมกับตัวอย่างกรมธรรม์ของบริษัทประกันชีวิตเป็นสิบบริษัท นั่นแหละจีรัณถึงได้รู้ตัวว่าหล่อนอาจจะบื้อของจริงแถมยังงกอีกด้วย!!
-ปัจจุบันในตอนนี้-
นั่นไง... ดันฝันถึงอีกจนได้
แสงสว่างด้านนอกส่องลอดใต้ผ้าม่านสีทึบเข้ามาทำให้ห้องสว่างขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อย เงาตะคุ่มส่องให้เห็นลักษณะของเครื่องเรือน เตียงนอนหลังใหญ่ตั้งกึ่งกลางห้อง ที่เห็นเงาทะมึนรูปร่างคนนั่นคือจีรัณ เขานอนอยู่บนเตียงยันตัวเองขึ้นมาเล็กน้อย มือข้างหนึ่งยกขึ้นขยี้กลุ่มผม
ชายหนุ่มกำลังถอนหายใจคล้ายโล่งอก หรือไม่ก็หงุดหงิดที่ดันมาตื่นเอาตอนนี้
