บทที่ 3 มือที่สาม
บทที่3
มือที่สาม
“วันนี้จะไม่มีงานแต่งอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น” เสียงของหญิงสาวดังขึ้นก่อนที่เอมอรศิลปินดังในค่ายจะเดินเข้ามาพร้อมกับชุดสีดำตัดแดง
“อร เธอมาที่นี่ทำไม งานนี้ฉันไม่ได้เชิญ” พินิจเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจ
“ทำไมจะมาได้ละคะท่าน ในเมื่อเจ้าบ่าวของงานเป็นพ่อของเด็กในท้องอร” เอมอรพูดเสียดังก่อนจะโยนผลตรวจดีเอ็นเอและรูปอัลตร้าซาวด์ใส่เจ้าบ่าวของงาน
“นี่มันอะไรกันคะ” สโรชาหยิบเอกสารที่ถูกโยนขึ้นมาอ่านพลางมองหน้าภาคภูมิ
“น้องโรสฟังพี่ก่อนนะครับ มันไม่ใช่อย่างที่คิดนะครับพี่ไม่เคยนอกใจน้องโรส รปภ. มาเอาตัวคนบ้าออกไปจากงาน” ภาคภูมิตะโกนเสียงดังเรียกพนักงานรักษาความปลอดภัย
“จะเรียกมาจับเมียของตัวเองทำไมละคะพี่ภูมิ ยังไงซะลูกในท้องของอรก็เป็นลูกพี่ดีเอ็นเอก็ตรวจแล้วพี่ปฏิเสะไม่ได้หรอกค่ะ” เอมอรยิ้มก่อนจะเดินมาหาสโรชา
“เธอก็เหมือนกันโง่ให้เขาหลอกอยู่ได้ พี่ภูมิเขาไม่ได้รักเธอเลยสักนิด แต่เขาแค่อยากได้บริษัทของเธอไงยัยโง่”
“ภาคภูมินี่มันเรื่องอะไรกัน ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร” ท่านดนัยเอ่ยออกมาเสียงดัง ทว่าในตอนนี้ความรู้สึกของสโรชามันได้ชาจนหูดับไปแล้ว
“คือผมไม่รู้เรื่องนะครับ เอมอรพยายามใส่ร้ายผม” ภาคภูมิพูดออกมาก่อนจะหันไปจับมือสโรชา
“พี่ภูมิปล่อย” สโรชาสะบัดมือก่อนที่เพื่อนทั้งสองจะเข้ามาประกบข้าง
“โรสเชื่อพี่นะ เรื่องนี้มันไม่มีอะไรจริงๆ” ภาคภูมิพยายามเข้าไปหาสโรชา ทว่าเพื่อนทั้งสองของหญิงสาวกับห้ามเอาไว้
“ไม่มีอะไรหรือคะ แล้วที่พี่ภูมิมานอนกับอรทุกวันแล้วบอกรักอรมันคืออะไรคะ พี่จะบอกว่าอรเป็นคนให้พี่มาหาอรที่คอนโดหรือ” เอมอรพูดก่อนจะชูหลักฐานที่เธอและภาคภูมิถ่ายรูปแนบชิดกัน
“อร หยุดเดี๋ยวนี้” พินิจเอ่ยออกมา
“อรไม่หยุด ท่านเป็นคนให้ลูกชายมานอนกับอรเพื่อที่จะผูกมัดอรไว้กับค่าย พออรท้องกลับให้ไปเอาเด็กออกเพื่อให้ลูกชายไปแต่งงานกับคนอื่น อรบอกไว้เลยนะคะอรไม่มีวันยอม” เอมอรพูดเสียงดัง
“อรหยุดพูดใส่ร้ายฉันสักที” ภาคภูมิเดินเข้าไปบีบแขนดาราสาวด้วยความแรง
“พี่ภูมิปล่อยอร อรเจ็บ” เอมอรพยายามสะบัดมืออกจากชายหนุ่มแต่ก็ไม่เป็นผล
“พูดออกมาสิว่ะว่าฉันไม่ได้ทำแกท้อง แกไปท้องกันคนอื่นมาแล้วมาใส่ร้ายฉัน” ภาคภูมิบับแขนอีกฝ่ายแน่น
“พี่ภูมิอรเจ็บ ถึงพี่จะปฏิเสธยังไงเด็กในท้องมันก็คือลูกพี่ อรจะไม่ยอมให้พี่แต่งงานกันใครทั้งนั้น พี่ต้องรับผิดชอบอร” เอมอรสะบัดมือออกมาได้
เพี๊ยะ!!
เสียงตบดังสนั่นจนนักร้องสาวหน้าหัน จากแรงตบของชายหนุ่ม ภาคภูมิออกแรงบีบหน้าหญิงสาวด้วยความแรง
“ถ้ายังไม่หยุดฉันจะทำให้เธอไม่มีที่ยืนในสังคม จำไว้”
“พี่ภูมิหยุดทำตัวทุเรศแบบนี้ได้แล้ว พี่ยังมีความเป็นคนอยุ่มั้ย” สโรชาพูดออกมาเสียดัง
“น้องโรสเชื่อพี่นะ พี่ไม่ได้ทำ” ภาคภูมิปล่อยใบหน้าของเอมอรก่อนจะเดินมาหาสโรชา ทว่ารุ่งทิวาและสมชายเดินมากันไว้ก่อน
“พอเถอะค่ะคุณภูมิ การกระทำของคุณมันฟ้องหมดแล้วว่าความจริงเป็นยังไง ฉันไม่ยอมให้เพื่อนของฉันมีคู่ชีวิตเป็นผู้ชายเลวๆหรอกนะคะ” รุ่งทิวาหยิบแก้วน้ำขึ้นมาสาดใส่หน้าของภาคภูมิด้วยความโมโห
“พี่แม่งเลวว่ะ เสียใจที่เคยเชียร์พี่ แต่ตอนนี้อย่าหวังว่าจะได้เข้าใกล้เพื่อนของฉันอีก” สมชายผลัดภาคภูมิให้ออกห่างจากเพื่อนของตน
“มันไม่ใช่แบบนั้นนะ พี่ไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงคนนี้เลย พี่ถูกใส่ร้ายครับเชื่อพี่เถอะนะ พี่ถูกใส่ร้ายจริงๆ” ภาคภูมิพยายามอธิบายแต่ก็ไม่เป็นผล
“พอเถอะค่ะพี่ภูมิ เรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้วพี่ยังจะให้โรสเชื่อในตัวพี่อีกหรือคะ พี่กลับไปรับผิดชอบในสิ่งที่พี่ทำเถอะค่ะ” สโรชาพูดพลางเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม
“น้องโรสหมายความว่ายังไงครับ”
“ก็หมายความว่าวันนี้จะไม่มีงานแต่งอะไรเกิดขึ้นแล้วไงคะ เรื่องของพี่กับโรสเราจบกันแค่นี้เถอะค่ะ อย่าให้โรสสมเพชตัวเองไปมากกว่านี้เลย พวกแกพาฉันกลับ” สโรชาถอดมาลัยออกจากคอก่อนที่จะเดินลงเวทีไป
“น้องโรส”
“หยุดได้แล้วตาภูมิ ฉันผิดหวังในตัวนายมากนะ ต่อไปนี้บริษัทของฉันจะไม่มีวันร่วมงานกับบริษัทของคุณ” ท่านดนัยชี้หน้าชายหนุ่มก่อนจะหันมามองบิดาของฝ่ายชายด้วยความไม่พอใจ
“ท่านครับ ท่าน” พินิจพยายามเดินตามแต่ก็ถูกกันเอาไว้
“หยุดถ่ายได้แล้ว ถ้าฉันรู้นะว่าใครเอาไปลงฉันจะฟ้องให้หมดเลย” ภาคภูมิโวยวายออกมาเมื่อเห็นว่านักข่าวกำลังถ่ายภาพและเหตุการณ์เอาไว้
โอเวอร์ไดรฟ์คลับ
ร่างของวายุพัฒน์นั่งอยู่ที่ชั้นสองของร้าน สายตาของเขามองทอดยาวลงไปมองแสงสีที่ชั้นล่าง ผู้คนมากมายที่ต่างพากันมีความสุขกับเสียงเพลงและเครื่องดื่มสีอำพันแต่ไม่ใช่สำหรับเขา แก้วเหล้าที่ชงเข้มถูกยกกระดกจนหมดไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว แววตาเศร้าของวายุพัฒน์ทำให้บรรยากาศในร้านเปลื่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
“วิน แกรู้ข่าวหรือยังพี่สาวคนสวยของแกยกเลิกงานแต่งแล้วนะ แกมีหวังแล้ว” เสียงของธนาธรพูดออกมา
“ไอ้ทอย แกบ้าหรือป่าววันนี้วันแต่งงานของพี่เขานะเว้ย ฉันหมดหวังตั้งแต่ฉันไม่กล้าเข้าไปจีบแล้ว” วายุพัฒน์หยิบแก้วอีกใบที่วางอยู่ข้างๆขึ้นมากระดก
“วิน ไอ้ทอยมันพูดจริงนี่ไงข่าวก็ออกมาแล้ว ไอ้ภูมินั้นมันนอกใจพี่โรสไปทำเอมอรนักร้องในค่ายท้อง พี่โรสยกเลิกงานแต่งเองเลยนะ” ศิวกรพูดออกมาก่อนจะยื่นโทรศัพท์ของตนให้อีกฝ่ายได้ดู
“จริงหรือว่ะ” วายุพัฒน์รีบกระชากโทรศัพท์จากเพื่อนของตนเข้ามาดู
“จริงสิ เลิกกินเหล้าได้แล้วโอกาสนี้แหละ ครั้งนี้แกต้องทำได้” ธนาธรพูดพลางตบไหล่เพื่อนของตน
“งั้นฉันกลับบ้านก่อนนะ พรุ่งนี้เจอกัน” พูดจบวายุพัฒน์ก็รีบลุกออกไปด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข
“พอรู้ว่าพี่เขาไม่ได้แต่งงานเพื่อนเราก็กลับมาสดใสเลยว่ะ” ศิวกรส่ายหน้าเบาๆให้กับการกระทำของเพื่อนชาย
“ไปกัน วันนี้พอแค่นี้”
“อือ เจอกันเว้ย”
ตอนนี้รุ่งทิวาและสมชายได้พาสโรชาออกมาจากงานทันทีที่เกิดเรื่อง สโรชาในชุดเจ้าสาวร้องไห้ออกมาอย่างหนักเมื่อรู้ความจริงว่าคนที่เธอรักทำผู้หญิงคนอื่นท้อง และที่น่าเจ็บใจไปมากกว่านั้นคือที่ผ่านมาเธอไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย
“พี่ภูมิแม่งเลวจริงๆ แกอย่าไปเสียดายผู้ชายแบบนั้นเลยโรส” สมชายพูดออกมาขณะขับรถออกจากโรงแรม
“ใช่โรส อย่าเสียใจไปเลยแกทั้งสาวทั้งสวยเดี๋ยวฉันจะหาคนใหม่ให้แกเอง” รุ่งทิวาลูบมือของสโรชาเบาๆเพื่อปลอบใจ
“พวกแก ทำไมฉันเจ็บแบบนี้” สโรชาร้องไห้ออกมา
“ไม่เป็นไรๆ แกไม่ผิดเลยเว้ย เรื่องนี้เป็นความผิดของไอ้หน้าตัวเมียนั้น” รุ่งทิวากอดปลอบเพื่อนสาว
“ฉันเจ็บที่ฉันกลายเป็นคนโง่ที่ไม่รู้อะไรเลย ฉันดูน่าสมเพชมากเลยใช่มั้ย”
“ไม่ใช่แบบนั้น แกไม่ได้โง่แกแค่เจอคนเลวที่ทำให้แกเสียใจ” สมชายพูดออกมา
“ใช่ แกไม่ต้องคิดมากนะอย่าเสียดายผู้ชายแบบนั้นเลยโรส เดี๋ยวฉันกับแมนจะพาแกกลับบ้านแล้วจะไม่ให้ใครเข้ามา คืนนี้พวกฉันจะอยู่ดูแลแกเอง” รุ่งทิวาเอ่ยออกมา ทว่าสโรชากลับไม่พูดอะไรตอบจนรุ่งทิวารู้สึกผิดสังเกต
“ว้ายยัยโรส”
