บทที่ 44 ลืม

บทที่44

ลืม

สโรชาฟังอีกฝ่ายเล่านิทาน เธอเข้าใจทันทีว่าอีกฝ่ายต้องการจะสื่ออะไร ถึงแม้ว่าสโรชารู้สึกดีกับวายุพัฒน์มากแค่ไหนแต่เธอก็ยังไม่อาจลบปมในใจของเธอได้เลย

“วิน ฉันอยากลืมเขา” สโรชาเอ่ยออกมาพลางกำชายเสื้อของชายหนุ่มแน่น

“พี่อยากจะลืมเข้าจริงๆใช่มั้ย” 

“ใช่ ฉันอยากลบเขาออกจากสมอง ฉันไม่อยากก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ