บทที่ 12 ตอนที่ 11 เผื่อโกรธน้อยลง

ตอนที่ 11 เผื่อโกรธน้อยลง

หลังคำถามกำกวม ภาพแทบตัด เจ้าขาคว้าหมอนข้างขึ้นมากระแทกหน้า ฟาดเขาแทบเละ คงไม่ต้องให้บอกหรอกมั้งว่าได้รื้อฟื้นความทรงจำคืนนั้นให้เธอหรือเปล่า 

"ขา ขา พอแล้ว แตก ๆ" แตกไปหนึ่ง ไม่ใช่หนึ่งน้ำ แต่เป็นปากกูนี่แหละ เลือดหยดติ๋ง ๆ เลย 

หยดน้ำสีแดงฉานที่ตกกระทบผ้าห่มทำให้เจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ