บทที่ 41 บทที่ 41

ณรันค่อยๆ ถอนกายออก ร่างสูงใหญ่โน้มตัวลงมาโอบกอดร่างบางที่กำลังสั่นสะท้านจากด้านหลัง ท่อนแขนแกร่งรวบตัวเธอเข้ามาแนบชิดกับแผงอกที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อและหยดน้ำ เขาฝังใบหน้าลงกับซอกคอที่เปียกชื้น สูดดมกลิ่นกายของเธออย่างยาวนาน

ไม่มีคำพูดใดหลุดรอดออกมา มีเพียงอ้อมกอดที่รัดแน่นจนกระดูกแทบจะหลอมรวมเป็นชิ้นเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ