บทที่ 42 บทที่ 42

ณรันในวัยยี่สิบเอ็ดปี

โลกทั้งใบที่เธอพยายามสร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องตัวเองเริ่มปริแตกและพังทลายลงอย่างเงียบงัน

ปอฝ้ายพลิกดูด้านหลังของแผ่นรูปถ่ายด้วยมือที่เย็นเฉียบ

ด้านหลังมีตัวอักษรภาษาอังกฤษเขียนด้วยลายมือหวัดๆ สั้นๆ เพียงประโยคเดียว

'ถามผู้ชายที่นอนอยู่ข้างคุณดูสิ ว่าในคืนที่พ่อคุณตาย... ใครเป็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ