บทที่ 17 กรงเล็บที่ซ่อนเร้น

หลังจบมื้ออาหารค่ำ ญาติผู้ใหญ่ต่างพากันย้ายกลับไปนั่งจิบชาและพูดคุยกันต่อที่ห้องรับแขก ใบปอขอตัวปลีกวิเวกไปเข้าห้องน้ำ เธอแค่ต้องการเวลาพักเบรกสั้นๆ ที่จะได้ผ่อนคลายกล้ามเนื้อบนใบหน้า ไม่ต้องคอยระแวงปั้นยิ้มหรือใช้สมองคิดกรองคำตอบ

แต่เมื่อผลักประตูเดินออกมาอีกครั้ง สิบหมื่นก็ยืนพิงผนังรออยู่ตรง...