บทที่ 314 ตอนที่161/2 ลูกน้อยอยากออกมาอยู่ข้างมารดาเเล้ว (2)

เข่อหรานจ้องหมีถู่เหมือนกับหอกคม เจ้ายักษ์ไม่มีหัวคิด จะเก็บสีหน้าสักหน่อยก็ไม่ได้ คนเสียใจเเล้ว หมีถู่ถูกเข่อหรานกดดันก็จำต้องหยิบเสื้อคลุมสีดำขึ้นมาเเล้วสวมใส่อย่างภาคภูมิใจ

“ข้าชอบมากเลย ไม่คิดว่าเจ้าก็ทำเป็น ตกใจจนทำสีหน้าไม่ถูก”

“จริงหรือ ขนหมาป่าของเจ้า กว่าข้าจะได้มา ตามเเล้วตามอีกเพราะมันหาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ