บทที่ 380 ตอนที่194/1 เดินทางออกจากเมือง (1)

“เจ้าไม่เห็นสภาพคุณหนูหรือ ทรมานจนเหมือนตายเเล้ว ยามนั้นท่านอ๋องวั่งเเข็งเเกร่งไม่ต่างจากหิน ถูกโบยด้วยเเส้หางม้าไปร้อยครั้งเเผ่นหลังยังปริเเตก ป่วยขึ้นมาเลย กับสตรีนางหนึ่งเขาสั่งให้ลงมือขนาดนั้น เจ้าว่ารักใครเป็นเสียที่ไหน เจ้าไม่ต้องพูด เรื่องนี้เงียบจนตาย”

อ๋องจั่วทั้งอ้อนวอนทั้งร้องไห้อยู่ที่จว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ