บทที่ 392 ตอนที่200/1 เทศกาลและความสุข (1)

โจววั่งฉินไม่ให้นางบ่นอีก เขาจับมือนุ่มนิ่มแล้วออกไปขึ้นรถม้า เที่ยวเทศกาลกับนางเป็นครั้งที่สองแล้ว คราแรกที่เมืองยิน ไม่ราบรื่นเท่าไรเพราะยามนั้นนางง้องอนเขา เป็นสาวน้อยที่เอาแต่ใจน่าตี บอกอะไรพูดอะไรก็ไม่ฟัง ทำให้คนอื่นชอบอารมณ์เสีย แต่ทำไมตอนนั้น ถึงได้รู้สึกว่าอยู่ห่างสายตาไม่ได้ จนถึงทุกวันนี้ก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ