บทที่ 16 การเฝ้ามองจากมุมมืด

เขาโน้มใบหน้าลงซุกไซ้ที่ซอกคอขาวระหง สูดดมความหอมละมุนราวกับคนขาดออกซิเจน มือหนาเริ่มรุกรานลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกายเธออย่างโหยหา สัมผัสของเขาในคืนนี้ไม่ได้ดุดันเหมือนทุกครั้ง แต่มันแฝงไปด้วยความเว้าวอนที่น่าประหลาด

"คาร์ไลน์ คุณบาดเจ็บนะ พักผ่อนเถอะค่ะ" เธอพยายามดันอกเขาไว้ แต่กลับถูกเข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ