บทที่ 17 นายหญิงเเห่งโวลคอร์ฟ

วิลล่าริมชายฝั่งอามาลฟีในค่ำคืนนี้ถูกเนรมิตให้กลายเป็นสรวงสวรรค์ที่ฉาบด้วยยาพิษ แสงโคมระย้าคริสตัลระยิบระยับล้อกับแก้วไวน์ราคาแพง โรสรินทร์ก้าวลงจากรถเอสยูวีในชุดราตรีสีแดงเพลิงที่นีน่าบรรจงตัดเย็บให้ ความพริ้วไหวของผ้าไหมซาตินล้อไปกับลมทะเลที่พัดเอื่อย เธอเข้าใจมาตลอดว่านี่เป็นเพียงงานเลี้ยงสังสรรค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ