บทที่ 42 ร่อนกลางมหาสมุทร

​เครื่องบินเสียการทรงตัวร่วงวูบลงราวกับรถไฟเหาะที่ขาดการควบคุม โรสรินทร์กรีดร้องสุดเสียง ร่างของเธอเกือบจะลอยไปกระแทกเพดานหากคาร์ไลน์ไม่ใช้แขนแกร่งคว้าเอวเธอไว้แล้วกดลงกับเบาะหนังอย่างแรง

​"โรส! สติ!" คาร์ไลน์คำราม แววตาของเขาไม่มีความหวาดกลัวเลยเเม้เเต่น้อย ก่อนใช้มือที่สั่นเทาพยายามปลดล็อคกระเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ